La Coctelera

EL ORDEN PERFECTO HARÍA DEL MUNDO UN CEMENTERIO

7 Febrero 2012

Os recortes aos funcionarios

Estes días non facemos mais que escoitar nos medios de comunicación medidas drásticas que os gobernos de tódolos países están tomando para facer fronte á crise que estamos sufrindo a escala mundial.

A situación económica que temos, leva aos políticos a tomar decisións difíciles, que estou segura que non queren tomar, ben porque non son xustas, ben porque a factura política que lles pasa é alta. Nembargantes, non lles queda outra alternativa, xa que diso depende que se manteña o Estado tal e coma o coñecemos, coas súas prestacións por desemprego, as súas subvencións para apoiar o deporte, a cultura e a solidariedade, coas súas convocatorias anuais para acceder ao emprego público, coas súas axudas aos dependentes, etc.

Súbennos os impostos, os recibos da luz, da auga e do gas. Pero moitos cidadáns, acostumados aos reaxustes que o presuposto familiar ten que ter ano tras ano, fan maxia e estiramentos varios co diñeiro, e logran axustarse o cinto de maneira xenial e saír adiante. Outros non tan afortunados sobreviven coas pagas de xubilación dos maiores que conviven nos seus fogares. E os mais afectados,tanto polo peche das empresas que lles daban de comer como pola perda da súa vivenda, quedan na mais absoluta indixencia.

E ante esta situación que os traballadores sofren, surxe a problemática do funcionariado. O funcionariado ao que eu mesma estoy intentando acceder dende hai tempo. A clase privilexiada con traballo fixo e cun soldo decente que non ten que temer polos pagos da hipoteca, porque sabe que mes a mes vai ter a súa nómina ingresada no banco puntualmente. Estes traballadores públicos que cobran diñeiro derivado dos impostos de todos, non queren axustarse nin no mais mínimo, en nada, porque todo para eles é un ataque persoal cara a función pública.

Na miña opinión, se os sindicatos que agora van facer un ruido padre para, segundo eles, defender os "dereitos" dos empregados públicos, fixeran o mesmo ruido ou mais cando se despilfarraba sen ton nin son, baleirando as arcas públicas, agora non estariamos tan apretados. Pero os sindicatos mais potentes preferiron mirar para outro lado cando recibían subvencións millonarias a cambio de estar quedos e calados. Soportaron recortes no plano laboral sen facer demasiadas protestas, só un pouquiño para non parecer uns parásitos que viven do conto, e non pasou nada cando ZP e compañía baixaron os soldos dos funcionarios.

Iso si, que os días de asuntos propios ao funcionariado non llos toquen, que os pobriños teñen que ter mais vacacións que a media nacional, que están moi cansos e teñen dereito a quedar na cama de vez en cando para non estresarse demasiado no seu posto de traballo pagado por todos.

Eu, como opositora, sinto vergoña das protestas que está xerando o paquete de medidas da Xunta, e lonxe de unirme ás protestas, apláudoas, porque custa moito entrar na Administración a traballar, dou fe, pero iso non xustifica o privilexio de ter 9 días anuais de asuntos persoais, que a maioría dos funcionarios reservan para decembro, co fin de poder ter unhas vacacións de Nadal envexables, amén do mes en verán, que é sagradísimo, por suposto. Non xustifica ter comida ou cea gratis no centro de traballo, nin moitas outras cousas que os funcionarios, indignadísimos, califican de "dereitos adquiridos".

En tempos coma os de hoxe, non caben protestas por que a Administración retire privilexios negociados polos sindicatos, só cabe alegrarse de non quedar no paro sendo traballador público, de intentar entre todos, asumindo que por forza ten que haber recortes, non chegar á situación de Grecia, onde van botar á rúa a 15.000 funcionarios. Iso sí que é triste co que custa aprobar as oposicións...

Tags: emprego

servido por lauraalonso 1 comentario compártelo

30 Agosto 2011

De la reforma constitucional

El PSOE y el PP, de mutuo y milagroso acuerdo, han propuesto una reforma constitucional para establecer en la Carta Magna un techo de gasto. Lógico si vemos en qué situación estamos hoy en día, con el agua al cuello.

Dicha reforma afectaría al título VII , (Economía y Hacienda), lo cual significa que no es preciso un referendum popular si no lo pide una décima parte de cualquiera de las cámaras, Congreso o Senado. Si nadie lo pide no es obligatorio montar todo el despliegue de medios que supone cualquier elección en nuestro país: urnas, cartelería, campaña a favor del si o del no, papeletas, sobres, pago de las dietas de cada uno de los miembros de las mesas, pago a los agentes electorales, pago a las personas que trabajan en los centros de recepción de datos, etc...

¿Cuánto dinero supone eso? ¿Y no se trata ahora mismo de limitar el techo de gasto para evitar derroches innecesarios y para aprender a gestionar mejor el dinero público?

Sinceramente, me sorprende que los que se dicen miembros del movimiento 15M (que creo ya no existe desde hace tiempo), y los partidos nacionalistas, que hacen gala de su habitual insolidaridad, no estén razonando lo que supone un referendum para el país ahora mismo. No estén razonando que en noviembre tenemos elecciones generales, que supone otro despliegue mayor todavía.

Cuando pretendan tocar los títulos de la constitución para los que sí es preciso contar con la ratificación popular mediante referendum (títulos preliminar, primero y segundo), entonces que se haga, pero hacer por hacer... no es más que un capricho, y creo que hay algunos que aún no se enteran de lo que significa "austeridad".

Aquí podéis consultar el procedimiento de reforma de la constitución:

http://noticias.juridicas.com/base_datos/Admin/constitucion.t10.html

servido por lauraalonso sin comentarios compártelo

22 Julio 2011

Las consecuencias de la crisis, el poder del funcionario

Con la que está cayendo en toda Europa, y sobre todo en España con las tasas de paro tan altísimas que tenemos, cada vez son más las personas que optan por preparar oposiciones. Hipotecas tu vida y tu tiempo libre durante un cierto tiempo, más o menos dependiendo del grupo al que se acceda, a cambio de estabilidad laboral para el resto de tus días.

Merece la pena? desde luego que si, si todo fuera como tendría que ser. Pero no lo es... y eso a veces hace que los opositores nos planteemos si de verdad compensa dedicarle al estudio de los temas una media de 8 horas al día para que al final cuando llega el día D, veamos cómo los propios funcionarios que conforman el tribunal de las oposiciones a las que nos presentamos, toquen con su varita mágica a aquellos que les apetece que aprueben, y así sea.

Los demás, que no podemos hacer más que ejercer nuestro derecho al pataleo, sin poder generalmente demostrar ningún tongo aunque sea evidente que lo hay, nos volvemos a casa preguntándonos si algún día se dignará alguien a meterle mano a una situación que ha ido degenerando más y más con el paso del tiempo.

Hoy ya no son los que gobiernan los que pueden decidir si entras o no a trabajar para la administración, son los funcionarios los que pueden hacerlo, los que han descubierto un nuevo poder que hasta ahora no habían explotado.

http://www.atlantico.net/noticia/146923/seleccion/personal/concello/

Y si encima sabemos que esto va contra los principios de igualdad, mérito y capacidad que la ley recoge en los procesos de selección de personal en la Administración pública, entonces la gravedad se multiplica por 1000.

¿Por qué nadie hace nada? ¿Por qué una administración se convierte en la empresa particular de un grupo de personas que se creen con derecho a decidir las vidas de los demás?

Sin duda, al menos una reflexión sobre el tema no le vendría mal a las autoridades competentes...

Tags: oposiciones

servido por lauraalonso sin comentarios compártelo

9 Junio 2011

Martin Creed, provocador de sensaciones

Hasta el próximo 25 de septiembre, el Museo de ARte COntemporáneo de Vigo acoge la exposición más vistosa que tendré la oportunidad de visitar.

Martin Creed sorprende por su modo de conectar con el público.

¿Quién no se siente atraído por algo tan absurdo, tan infantil, pero a la vez tan divertido y tan ilusionante como una gran piscina de globos? Desde luego se produce inmediatamente después de contemplar esta imagen una regresión a nuestro lado más pueril. ¡Qué ganas de bucear en esa sala! ¡Qué sensación tan placentera la de olvidar por un momento las guerras, la crisis económica, la subida del Euribor, para sumergirse en un mar de globos azules!

Al fin un arte contemporáneo con el que me siento tan identificada como para que mis piernas me lleven hasta el Museo. Lista para hacerme una instantánea en medio de esta sala...

Tags: museos

servido por lauraalonso sin comentarios compártelo

30 Mayo 2011

Estoy indignada

Si, también comparto ese estado anímico tan en auge en estos últimos días. Estoy indignada aunque los indignados se planteen si seguir estándolo o no. No se puede estar indignado por fascículos, o se está o no se está.

Yo lo estoy aún sin estar de acuerdo con todo lo que piden desde la acampada de Sol. Quisiera hablar de un punto en concreto que reclaman en esas peticiones que podemos encontrar colgadas en la página web que han habilitado para trasladar la información a toda la ciudadanía. La era digital se impone.

http://madrid.tomalaplaza.net/2011/05/20/propuestas-20-mayo/

Se trata del punto 15, donde se pide la recuperación de la Memoria Histórica. No siendo el único con el que discrepo, sí me parece el más dañino para la sociedad en la que vivimos.

Estoy INDIGNADA. Porque entre unos y otros no dejan que la juventud de hoy crezca de forma sana sin meterle veneno en la mente sobre "los buenos y los malos". Porque por intereses políticos no dejan que se curen las heridas que la guerra civil y la dictadura pudieron abrir en muchas personas (de ambos bandos). Porque no respetan el pacto que en la transición se hizo entre todas las fuerzas políticas de no "remover" para no contaminar la naciente democracia. Porque no permiten que los jóvenes que afortunadamente no conocimos la dictadura, construyamos una sociedad en la que no sobrevuele ese fantasma por nuestras mentes...

¿Por qué la llaman Ley de Memoria Histórica cuando lo que realmente están consiguiendo es que borremos de nuestra memoria la Historia, o que la distorsionemos hasta que no sepamos quién tiene la razón? Para mi no la tienen ni unos ni otros, porque la razón se pierde por las formas, y las buenas formas brillaron por su ausencia.

Alzando la bandera de lo supuestamente correcto, unos dicen: "Cambiemos el nombre de las calles y quitemos toda estatua que recuerde a Franco, a la dictadura o a la guerra civil". Ea! cambiemos también entonces los nombres de las calles y plazas que recuerdan a la República, a los republicanos o a cualquier cosa que rime con ellos. No dejemos ni un resquicio de recuerdo, ni una pizca de Historia en las calles. Olvidemos que ha pasado. Borremos ese capítulo de nuestra Historia, del que deberíamos haber aprendido. Arranquemos las páginas de los libros que relaten cualquier cosa acerca de esto. A ver si así conseguimos que no haya ocurrido...

Mientras unos y otros piensen de esta manera, no habrá verdadera democracia, ni entendimiento entre todos los españoles, ni tranquilidad. Mientras no entendamos que la Historia es algo que nos brinda aprendizaje del pasado y no un arma política del presente, no podremos avanzar hacia el futuro, permaneciendo como una joven democracia, inexperta, inestable, sin rumbo fijo, con continuas improvisaciones.

Yo estoy INDIGNADA, porque no nos dejan vivir en paz...

servido por lauraalonso 3 comentarios compártelo

22 Mayo 2011

La fiesta de la democracia

Hoy, jornada electoral, calificada por muchos como "la fiesta de la democracia", puede ser un día que marque el inicio de cierto viento de cambio en nuestro país. Puede ser el día en que el pueblo ejerza de verdad su poder para gritar bien alto que no se puede seguir así.

La jornada de reflexión ya no sirve de nada en los procesos electorales (¿por qué se mantiene?), y mientras algunas organizaciones aprovechan para enviar correos electrónicos infringiendo la ley electoral y pidiendo que no se reenvíen para evitar ser "cogidos en las patatas", como se diría, la prensa escrita, las televisiones y radios evitan el tema político en dicha jornada, a la par que internet se abre paso en un debate encarnizado que pretende ser el comienzo de algo mejor...

España ha salido a la calle, y como se dice en algunas plazas abarrotadas de gente harta y defraudada, ya no son los políticos los que le piden al pueblo que reflexione su voto, sino que ahora es el pueblo el que le pide a los políticos que reflexionen su modo de hacer las cosas. ¿Se aproximan nuevos aires?.

Después de reflexionar, iremos, pues, a ejercer nuestro derecho (que en los tiempos que corren debería ser más bien un deber) al voto, esperando que el resultado de estas elecciones sirva para marcar una nueva etapa en la Historia de esta España nuestra.

Madrid

Barcelona

A Coruña

Sevilla

Oviedo

Cádiz

Vigo, y un largo etcétera...

servido por lauraalonso sin comentarios compártelo

2 Febrero 2011

Algo de la cartelera

Piensas ir al cine estos días? Hay alguna película que no te puedes perder...

En multicines Norte (Vigo), todavía se mantiene en cartelera "La llave de Sarah", una película que se descuelga del cine comercial, basada en la novela de Tatiana de Rosnay con el mismo título, y cuyo argumento y crudeza consiguen hacer que nos ruede algún que otro lagrimón.

http://www.sensacine.com/peliculas/pelicula-171087/?xtor=SEC-2

"Más allá de la vida", la última película de Clint Eastwood, me ha llevado más allá del aburrimiento durante una par de horas, tiempo suficiente para cuestionarse por qué hay algunos grandes que no saben retirarse a tiempo, antes de hacer pedruscos intragables como este... Típico argumento de médiums y personas desesperadas por contactar con los muertos, 3 historias que se entrelazan con un final de lo más decepcionante, maquillado con actores de renombre.

Y finalmente... "Ahora los padres son ellos" se ha convertido en el (esperemos) final imperfecto para las dos geniales comedias que preceden a esta película. Por qué nos empeñamos en alargar lo bueno para convertirlo en una tercera parte sin gracia, repetitiva y sosa? Sin duda... Robert De Niro ha tenido que hacer de tripas corazón para incluir este film en su repertorio. Esperemos que en el futuro sepa escoger mejor los guiones...

Todavía queda cartelera que explorar, pero de las tres, te recomiendo que, si tienes oportunidad, no dejes de ir a ver "La llave de Sarah", merece la pena, por su argumento y por su fidelidad a la novela en la que se basa.

Tags: cine

servido por lauraalonso sin comentarios compártelo

20 Diciembre 2010

NO A LA CENSURA EN INTERNET

Donde dije digo digo Diego, y ahora que es el Partido Socialista el que está en el poder, no sólo no se critica el cierre de páginas web desde el Gobierno, sino que se elabora una ley de economía sostenible en la que se mete este despropósito en medio de su articulado, así, como quien no quiere la cosa...

http://www.adslzone.net/article3604-el-psoe-criticaba-en-2002-lo-que-hoy-acaba-de-aprobar-para-regular-las-descargas.html

Aquí tenéis su texto íntegro para quienes prefiráis leerla directamente.

http://estaticos.20minutos.es/adj/2010/03/31/1489.pdf

Se pretende aprobar este martes 21 de diciembre, mientras todo el país, ocupado en preparar la Navidad y ultimando las compras, está despistado, de modo que logren escaquearse del mucho ruido que podrían armar miles de internautas cabreados.

Primero traen la censura a las pantallas de cine, y ahora pretenden tener poder político para cerrar páginas web alegando que vulneran los derechos de autor...

La ministra González Sinde pasará a la Historia dejando nombre a esta ley, qué triste... Si por cada vez que queramos acceder a la cultura cinematográfica hay que apoquinar una media de 15€ porque resulta que las web que facilitan el intercambio de archivos se cierran por la gracia de ZP, el fomento en España de este tipo de consumo dará un gran paso atrás.

Pero a lo mejor es eso lo que se persigue desde el partido de los progres que abanderan la libertad de expresión como un tonto un lápiz. Es muy fácil gritar detrás de una pancarta en pos de la libertad, cuando en los despachos se la bombardea sin compasión.

Si tú tampoco estás de acuerdo con esta ley que pretende recortar nuestros derechos, extiende esta noticia a tus amigos y allegados para que el despropósito que es esto no llegue a materializarse.

http://es.wikipedia.org/wiki/Manifiesto_%E2%80%9CEn_defensa_de_los_derechos_fundamentales_en_internet%E2%80%9D

Tags: cine, politica

servido por lauraalonso 1 comentario compártelo


Sobre mí

Avatar de lauraalonso

EL ORDEN PERFECTO HARÍA DEL MUNDO UN CEMENTERIO

ver perfil »
contacto »
Hola lector/a!! Gracias por entrar no meu blog e compartir xuntos as inquedanzas que día a día xurden como froito das vivencias que temos. Agardo que este espazo sexa do teu agrado, e verte por aquí moitas mais veces!!!
Contador Gratis

Buscar

suscríbete

Selecciona el agregador que utilices para suscribirte a este blog (también puedes obtener la URL de los feeds):

¿Qué es esto?

Crea tu blog gratis en La Coctelera