Hasta el próximo 25 de septiembre, el Museo de ARte COntemporáneo de Vigo acoge la exposición más vistosa que tendré la oportunidad de visitar.
Martin Creed sorprende por su modo de conectar con el público.
¿Quién no se siente atraído por algo tan absurdo, tan infantil, pero a la vez tan divertido y tan ilusionante como una gran piscina de globos? Desde luego se produce inmediatamente después de contemplar esta imagen una regresión a nuestro lado más pueril. ¡Qué ganas de bucear en esa sala! ¡Qué sensación tan placentera la de olvidar por un momento las guerras, la crisis económica, la subida del Euribor, para sumergirse en un mar de globos azules!
Al fin un arte contemporáneo con el que me siento tan identificada como para que mis piernas me lleven hasta el Museo. Lista para hacerme una instantánea en medio de esta sala...
servido por lauraalonso
sin comentarios
compártelo
Neste ano 2010, a crise chega á tradición dos Maios, arte e cultura, traballo que é aprezado e valorado, pero non compensado polas escasas subvencións e os irrisorios premios que concede o Concello aos participantes e gañadores.
Unha mágoa que teñamos que ver cómo ano tras ano o número de Maios descende á mesma velocidade que ese tren que di Pepiño que chega no 2012 pero que non damos visto avanzar.
Nesta edición non chegamos á decena de composicións, e mentres, o Concelleiro de Cultura ríe polas rúas, saúda coa testa e coas mans nos petos, ao seu estilo, pero sen mostras de preocupación pola perda turística e cultural que Redondela sufriría se ninguén se pasase a noite en vela compoñendo as figuras que adornan as beirarrúas da discordia.
Eu, humilde cidadá, pido encarecidamente que se faga algo urxentemente. Que o Alcalde deixe de gstar do erario público centos e centos de euros en aloxamento en hotelazos de Madrid, e lle presten mais atención a todo un icono da vida redondelana.
servido por lauraalonso
sin comentarios
compártelo
Onte, 31 de outubro, celebrouse a noite de Halloween. Importada directamente dos EEUU, é unha noite curiosa, na que cada ano máis xente se deixa arrastrar polo morbo do lado escuro, polo exquisito pracer que nos brinda o medo.
Unha noite na que voluntariamente nos unimos aos espíritos, ao descoñecido mundo das criaturas terroríficas. Unha ocasión na que podemos exteriorizar na nosa vestimenta, no noso comportamento (algo finxido, algo real), a cara oculta de tódalas persoas.
Porque é esa noite, máis certo que nunca, a afirmación de Mae West: "Cuando soy buena, soy buena, cuando soy mala, soy mucho mejor".
servido por lauraalonso
sin comentarios
compártelo
¡¡FELICIDADES ESPAÑA!!
servido por lauraalonso
sin comentarios
compártelo
