Categoría: Política
7 Febrero 2012
Estes días non facemos mais que escoitar nos medios de comunicación medidas drásticas que os gobernos de tódolos países están tomando para facer fronte á crise que estamos sufrindo a escala mundial.
A situación económica que temos, leva aos políticos a tomar decisións difíciles, que estou segura que non queren tomar, ben porque non son xustas, ben porque a factura política que lles pasa é alta. Nembargantes, non lles queda outra alternativa, xa que diso depende que se manteña o Estado tal e coma o coñecemos, coas súas prestacións por desemprego, as súas subvencións para apoiar o deporte, a cultura e a solidariedade, coas súas convocatorias anuais para acceder ao emprego público, coas súas axudas aos dependentes, etc.
Súbennos os impostos, os recibos da luz, da auga e do gas. Pero moitos cidadáns, acostumados aos reaxustes que o presuposto familiar ten que ter ano tras ano, fan maxia e estiramentos varios co diñeiro, e logran axustarse o cinto de maneira xenial e saír adiante. Outros non tan afortunados sobreviven coas pagas de xubilación dos maiores que conviven nos seus fogares. E os mais afectados,tanto polo peche das empresas que lles daban de comer como pola perda da súa vivenda, quedan na mais absoluta indixencia.
E ante esta situación que os traballadores sofren, surxe a problemática do funcionariado. O funcionariado ao que eu mesma estoy intentando acceder dende hai tempo. A clase privilexiada con traballo fixo e cun soldo decente que non ten que temer polos pagos da hipoteca, porque sabe que mes a mes vai ter a súa nómina ingresada no banco puntualmente. Estes traballadores públicos que cobran diñeiro derivado dos impostos de todos, non queren axustarse nin no mais mínimo, en nada, porque todo para eles é un ataque persoal cara a función pública.
Na miña opinión, se os sindicatos que agora van facer un ruido padre para, segundo eles, defender os "dereitos" dos empregados públicos, fixeran o mesmo ruido ou mais cando se despilfarraba sen ton nin son, baleirando as arcas públicas, agora non estariamos tan apretados. Pero os sindicatos mais potentes preferiron mirar para outro lado cando recibían subvencións millonarias a cambio de estar quedos e calados. Soportaron recortes no plano laboral sen facer demasiadas protestas, só un pouquiño para non parecer uns parásitos que viven do conto, e non pasou nada cando ZP e compañía baixaron os soldos dos funcionarios.
Iso si, que os días de asuntos propios ao funcionariado non llos toquen, que os pobriños teñen que ter mais vacacións que a media nacional, que están moi cansos e teñen dereito a quedar na cama de vez en cando para non estresarse demasiado no seu posto de traballo pagado por todos.
Eu, como opositora, sinto vergoña das protestas que está xerando o paquete de medidas da Xunta, e lonxe de unirme ás protestas, apláudoas, porque custa moito entrar na Administración a traballar, dou fe, pero iso non xustifica o privilexio de ter 9 días anuais de asuntos persoais, que a maioría dos funcionarios reservan para decembro, co fin de poder ter unhas vacacións de Nadal envexables, amén do mes en verán, que é sagradísimo, por suposto. Non xustifica ter comida ou cea gratis no centro de traballo, nin moitas outras cousas que os funcionarios, indignadísimos, califican de "dereitos adquiridos".
En tempos coma os de hoxe, non caben protestas por que a Administración retire privilexios negociados polos sindicatos, só cabe alegrarse de non quedar no paro sendo traballador público, de intentar entre todos, asumindo que por forza ten que haber recortes, non chegar á situación de Grecia, onde van botar á rúa a 15.000 funcionarios. Iso sí que é triste co que custa aprobar as oposicións...
servido por lauraalonso
1 comentario
compártelo
30 Agosto 2011
El PSOE y el PP, de mutuo y milagroso acuerdo, han propuesto una reforma constitucional para establecer en la Carta Magna un techo de gasto. Lógico si vemos en qué situación estamos hoy en día, con el agua al cuello.
Dicha reforma afectaría al título VII , (Economía y Hacienda), lo cual significa que no es preciso un referendum popular si no lo pide una décima parte de cualquiera de las cámaras, Congreso o Senado. Si nadie lo pide no es obligatorio montar todo el despliegue de medios que supone cualquier elección en nuestro país: urnas, cartelería, campaña a favor del si o del no, papeletas, sobres, pago de las dietas de cada uno de los miembros de las mesas, pago a los agentes electorales, pago a las personas que trabajan en los centros de recepción de datos, etc...
¿Cuánto dinero supone eso? ¿Y no se trata ahora mismo de limitar el techo de gasto para evitar derroches innecesarios y para aprender a gestionar mejor el dinero público?
Sinceramente, me sorprende que los que se dicen miembros del movimiento 15M (que creo ya no existe desde hace tiempo), y los partidos nacionalistas, que hacen gala de su habitual insolidaridad, no estén razonando lo que supone un referendum para el país ahora mismo. No estén razonando que en noviembre tenemos elecciones generales, que supone otro despliegue mayor todavía.
Cuando pretendan tocar los títulos de la constitución para los que sí es preciso contar con la ratificación popular mediante referendum (títulos preliminar, primero y segundo), entonces que se haga, pero hacer por hacer... no es más que un capricho, y creo que hay algunos que aún no se enteran de lo que significa "austeridad".
Aquí podéis consultar el procedimiento de reforma de la constitución:
http://noticias.juridicas.com/base_datos/Admin/constitucion.t10.html
servido por lauraalonso
sin comentarios
compártelo
30 Mayo 2011
Si, también comparto ese estado anímico tan en auge en estos últimos días. Estoy indignada aunque los indignados se planteen si seguir estándolo o no. No se puede estar indignado por fascículos, o se está o no se está.
Yo lo estoy aún sin estar de acuerdo con todo lo que piden desde la acampada de Sol. Quisiera hablar de un punto en concreto que reclaman en esas peticiones que podemos encontrar colgadas en la página web que han habilitado para trasladar la información a toda la ciudadanía. La era digital se impone.
http://madrid.tomalaplaza.net/2011/05/20/propuestas-20-mayo/
Se trata del punto 15, donde se pide la recuperación de la Memoria Histórica. No siendo el único con el que discrepo, sí me parece el más dañino para la sociedad en la que vivimos.
Estoy INDIGNADA. Porque entre unos y otros no dejan que la juventud de hoy crezca de forma sana sin meterle veneno en la mente sobre "los buenos y los malos". Porque por intereses políticos no dejan que se curen las heridas que la guerra civil y la dictadura pudieron abrir en muchas personas (de ambos bandos). Porque no respetan el pacto que en la transición se hizo entre todas las fuerzas políticas de no "remover" para no contaminar la naciente democracia. Porque no permiten que los jóvenes que afortunadamente no conocimos la dictadura, construyamos una sociedad en la que no sobrevuele ese fantasma por nuestras mentes...
¿Por qué la llaman Ley de Memoria Histórica cuando lo que realmente están consiguiendo es que borremos de nuestra memoria la Historia, o que la distorsionemos hasta que no sepamos quién tiene la razón? Para mi no la tienen ni unos ni otros, porque la razón se pierde por las formas, y las buenas formas brillaron por su ausencia.
Alzando la bandera de lo supuestamente correcto, unos dicen: "Cambiemos el nombre de las calles y quitemos toda estatua que recuerde a Franco, a la dictadura o a la guerra civil". Ea! cambiemos también entonces los nombres de las calles y plazas que recuerdan a la República, a los republicanos o a cualquier cosa que rime con ellos. No dejemos ni un resquicio de recuerdo, ni una pizca de Historia en las calles. Olvidemos que ha pasado. Borremos ese capítulo de nuestra Historia, del que deberíamos haber aprendido. Arranquemos las páginas de los libros que relaten cualquier cosa acerca de esto. A ver si así conseguimos que no haya ocurrido...
Mientras unos y otros piensen de esta manera, no habrá verdadera democracia, ni entendimiento entre todos los españoles, ni tranquilidad. Mientras no entendamos que la Historia es algo que nos brinda aprendizaje del pasado y no un arma política del presente, no podremos avanzar hacia el futuro, permaneciendo como una joven democracia, inexperta, inestable, sin rumbo fijo, con continuas improvisaciones.
Yo estoy INDIGNADA, porque no nos dejan vivir en paz...
servido por lauraalonso
3 comentarios
compártelo
22 Mayo 2011
Hoy, jornada electoral, calificada por muchos como "la fiesta de la democracia", puede ser un día que marque el inicio de cierto viento de cambio en nuestro país. Puede ser el día en que el pueblo ejerza de verdad su poder para gritar bien alto que no se puede seguir así.
La jornada de reflexión ya no sirve de nada en los procesos electorales (¿por qué se mantiene?), y mientras algunas organizaciones aprovechan para enviar correos electrónicos infringiendo la ley electoral y pidiendo que no se reenvíen para evitar ser "cogidos en las patatas", como se diría, la prensa escrita, las televisiones y radios evitan el tema político en dicha jornada, a la par que internet se abre paso en un debate encarnizado que pretende ser el comienzo de algo mejor...
España ha salido a la calle, y como se dice en algunas plazas abarrotadas de gente harta y defraudada, ya no son los políticos los que le piden al pueblo que reflexione su voto, sino que ahora es el pueblo el que le pide a los políticos que reflexionen su modo de hacer las cosas. ¿Se aproximan nuevos aires?.
Después de reflexionar, iremos, pues, a ejercer nuestro derecho (que en los tiempos que corren debería ser más bien un deber) al voto, esperando que el resultado de estas elecciones sirva para marcar una nueva etapa en la Historia de esta España nuestra.

Madrid

Barcelona

A Coruña

Sevilla

Oviedo

Cádiz

Vigo, y un largo etcétera...
servido por lauraalonso
sin comentarios
compártelo
20 Diciembre 2010
Donde dije digo digo Diego, y ahora que es el Partido Socialista el que está en el poder, no sólo no se critica el cierre de páginas web desde el Gobierno, sino que se elabora una ley de economía sostenible en la que se mete este despropósito en medio de su articulado, así, como quien no quiere la cosa...
http://www.adslzone.net/article3604-el-psoe-criticaba-en-2002-lo-que-hoy-acaba-de-aprobar-para-regular-las-descargas.html
Aquí tenéis su texto íntegro para quienes prefiráis leerla directamente.
http://estaticos.20minutos.es/adj/2010/03/31/1489.pdf
Se pretende aprobar este martes 21 de diciembre, mientras todo el país, ocupado en preparar la Navidad y ultimando las compras, está despistado, de modo que logren escaquearse del mucho ruido que podrían armar miles de internautas cabreados.
Primero traen la censura a las pantallas de cine, y ahora pretenden tener poder político para cerrar páginas web alegando que vulneran los derechos de autor...

La ministra González Sinde pasará a la Historia dejando nombre a esta ley, qué triste... Si por cada vez que queramos acceder a la cultura cinematográfica hay que apoquinar una media de 15€ porque resulta que las web que facilitan el intercambio de archivos se cierran por la gracia de ZP, el fomento en España de este tipo de consumo dará un gran paso atrás.
Pero a lo mejor es eso lo que se persigue desde el partido de los progres que abanderan la libertad de expresión como un tonto un lápiz. Es muy fácil gritar detrás de una pancarta en pos de la libertad, cuando en los despachos se la bombardea sin compasión.
Si tú tampoco estás de acuerdo con esta ley que pretende recortar nuestros derechos, extiende esta noticia a tus amigos y allegados para que el despropósito que es esto no llegue a materializarse.
http://es.wikipedia.org/wiki/Manifiesto_%E2%80%9CEn_defensa_de_los_derechos_fundamentales_en_internet%E2%80%9D
servido por lauraalonso
1 comentario
compártelo
10 Octubre 2010

A la Administración ZP no le llegaba con hacer una reforma laboral con huelga general incluida, a destiempo, eso si. No le llegaba con legalizar el aborto de menores de edad que no pueden comprar alcohol o tabaco, que no tienen madurez para votar, pero resulta que sí la tienen para soportar el paso por una situación tan dura como la interrupción de un embarazo sin el conocimiento ni el consentimiento de sus padres. No le llegaba con provocar con sus políticas de subvenciones y limosnas una pronta desaparición de todo el dinero público.
Ahora, además, ellos, que se dicen progres y avanzados, nos retrotraen a la oscura época de la censura por la que nuestro país pasó.
No acierto a discernir si se trata de una maniobra de distracción para que se ocupe el menor tiempo posible en los debates con la crisis que tan turbado trae al Gobierno, o simplemente es que los cabezas pensantes que por la gracia del dedo de ZP se hayan colocados en la Comisión de Calificación de Películas Cinematográficas se metieron en el DeLorean de McFly y viajaron a los años 40...
"Emitámosla en las salas X"- fue la propuesta que el comité de sabios puso sobre la mesa en un primer momento... suerte que las mismas carecían del equipamiento (¡qué gran paradoja!) para poder proyectarla por cuestiones técnicas que desconozco.
Sea como fuere, la cuestión es que este mes de octubre, se estrena en las salas de cine de nuestro país la película tan esperada por los seguidores de SAW... oséase, la 6ª parte. La pobre peli soportó más cortes que John Bobbit antes de que sus altezas los miebros de la CCPC dieran su visto bueno para su emisión.
Et voilà!
Tras sufrir el tijeretazo que ya empieza a ser una constante en todos los ámbitos de España, Saw 6 se estrena en nuestros cines.
Pero... ¿de verdad queremos pagar el precio de la entrada sabiendo que lo que vamos a ver es una versión censurada? ¿De verdad vamos a permitir que se empiece en España a seleccionar por el Gobierno qué escenas son aptas para que un adulto pueda verlas y cuales no?
Yo no voy!! ¿Qué harás tú?
servido por lauraalonso
sin comentarios
compártelo
5 Octubre 2010
http://www.elpais.com/articulo/espana/etarra/altas/esferas/elpepuesp/20100307elpepinac_5/Tes
La profunda investigación que se lleva a cabo en el libro del que ya os he hablado, teje toda una maraña con la mayor parte de las redes terroristas que existen en el planeta. ETA no se queda fuera de esa maraña, que encuentra su epicentro logístico en Venezuela.
http://www.elpais.com/articulo/espana/etarras/detenidos/confiesan/entrenaron/Venezuela/elpepuesp/20101004elpepunac_14/Tes
Con estas confesiones de los etarras capturados recientemente, queda demostrado que absolutamente todo lo que se afirma en esta investigación de Antonio Salas dista mucho de ser fantasía, como algún que otro osado afirma.
Campos de entrenamiento para terroristas, etarras históricos, como Arturo Cubillas, trabajando para Chávez y ocupando puestos de relevancia en las instituciones venezolanas, etc...

Arturo Cubillas
¿Por qué la Ministra en los desayunos de TVE se limitaba a decir que con Chávez había que potenciar la colaboración cuando le preguntaban por la escasa fuerza con la que luchaba contra el terrorismo?
¿Cuáles son los intereses en mantener etarras camuflados en Venezuela, los cuales se dedican a ejercer de contactos y organizadores de cursillos para terroristas allí? Dentro de poco se dedicarán a pedir subvenciones al Gobierno Venezolano para remodelar sus instalaciones, si es que no lo han hecho ya... "Se solicita partida presupuestaria para reformar campo de entrenamiento para guerrilla urbana armada", pondrá en los papeleos...
Vergonzoso...
servido por lauraalonso
sin comentarios
compártelo
14 Septiembre 2010
Fai uns días, ao abrir o xornal, case pego un berro de alegría ao ler a nova de que a Consellería de Educación mudaba o criterio para nomear ao persoal interino na docencia.
Hoxe volve a decepción...
http://www.lavozdegalicia.es/galicia/2010/09/14/0003_8724502.htm
Sempre mantiven a opinión de que no referente a unha oposición, o que debe contar é a validez dunha persoa que demostre nas probas que hai que pasar (que non son para nada fáciles nas oposicións de educación) que está capacitado para facer o traballo, e non só iso, senón que é mellor que os demais candidatos.
Por desgraza, entran no xogo os "méritos", que hoxe en día non só teñen en conta o tempo traballado na Administración , senón que suman os puntos acadados por facer cursos que agora ofertan os sindicatos a uns prezos que provocan desmaios a mais de un...
¿Non se pode dicir que aqueles que reclaman igualdade no acceso aos empregos, como son os sindicalistas, están a provocar unha nova discriminación entre aqueles que poden costearse os cursos e os que non poden?
¿Non é mais racional eliminar os méritos e facer oposicións sen concurso para que os mestres e profesores sexan os mellores o non os mais constantes que ven premiada a súa teima e non a súa validez coma docentes?
Está claro que aínda queda moito por facer no mundo da Educación, e o cambio de mentalidade dos políticos e dos sindicatos é clave para conseguir unha mellora na formación dos nosos fillos.
servido por lauraalonso
sin comentarios
compártelo