Maios... unha tradición que agoniza
Neste ano 2010, a crise chega á tradición dos Maios, arte e cultura, traballo que é aprezado e valorado, pero non compensado polas escasas subvencións e os irrisorios premios que concede o Concello aos participantes e gañadores.
Unha mágoa que teñamos que ver cómo ano tras ano o número de Maios descende á mesma velocidade que ese tren que di Pepiño que chega no 2012 pero que non damos visto avanzar.
Nesta edición non chegamos á decena de composicións, e mentres, o Concelleiro de Cultura ríe polas rúas, saúda coa testa e coas mans nos petos, ao seu estilo, pero sen mostras de preocupación pola perda turística e cultural que Redondela sufriría se ninguén se pasase a noite en vela compoñendo as figuras que adornan as beirarrúas da discordia.
Eu, humilde cidadá, pido encarecidamente que se faga algo urxentemente. Que o Alcalde deixe de gstar do erario público centos e centos de euros en aloxamento en hotelazos de Madrid, e lle presten mais atención a todo un icono da vida redondelana.
